FANDOM


Czasem musimy kłamać, by chronić tych, których kochamy.
Geppetto do Pinokia.[1]
Geppetto, znany jako Marco w Storybrooke, to postać pojawiająca się w serialu Dawno, dawno temu. Debiutuje w odcinku Pilot pierwszego sezonu.

W jego rolę wciela się Tony Amendola oraz epizodycznie Michael Strusievici.

Historia Edytuj

Przed pierwszą klątwą Edytuj

Gdy Geppetto był młodym chłopcem, któregoś deszczowego dnia spotkał starszego mężczyznę będącego w trakcie tworzenia pokazu marionetkowego. Chłopiec był zachwycony pracą nieznajomego, ale zauważył, że ten jest nieszczęśliwy. Geppetto spytał go, dlaczego nie chce robić czegoś innego, skoro marionetki go nie uszczęśliwiają, lecz mężczyzna odpowiedział mu, że to czyni go tym, kim jest. Następnie obaj słyszeli cykanie świerszczy. Przed powrotem do rodziców chłopiec wręczył mężczyźnie swój parasol. Pewnej nocy Geppetto udał się po wiadro wody, a kiedy wrócił, zastał trzech obcych w swoim domu. Jednym z nich był Jiminy, człowiek, którego niedawno spotkał. Geppetto był w szoku, widząc swoich rodziców, Stephena i Donnę, przemienionych w zwykłe marionetki. Przerażony zażądał, aby Jiminy powiedział mu, co zrobił jego bliskim. Jako pokutę za swój występek, Jiminy został zmieniony w świerszcza. W tej formie zaopiekował się osieroconym Geppettem, stał się jego sumieniem i prowadził go przez całe życie.[2]

Wiele lat później Geppetto wystrugał sobie kukiełkę z zaczarowanego drzewa, którą nazwał Pinokio. Został on magicznie obdarzony ruchem i mową oraz własnym rozumem. Mężczyzna pokochał go jak własnego syna.[1]

Pewnego dnia Pinokio i Geppetto, wraz z innymi mieszkańcami wioski, byli świadkami poszukiwań Śnieżki przez Złą Królową. Kobieta zażądała od nich informacji na temat pobytu swojej pasierbicy, lecz nikt nic nie wiedział. Geppetto ośmielił się przemówić do niej, mówiąc jej, że w wiosce żyją sami dobrzy ludzie, który nie zasługują na cierpienie. Na jego słowa monarchini pokazała swego więźnia jako ostrzeżenie dla tych, którzy są lojalni Śnieżce.[3]

Pewnego razu Geppetto wraz z Pinokiem płynęli razem na tratwie przez morze. Rozpętała się burza, na dodatek dziki wieloryb upatrzył sobie w nich pożywienie. Drewniany Pinokio oddał kapok ojcu, aby go ocalić, a sam rzucił się w głębinę. Następnego dnia ojca i syna morze wyrzuciło na brzeg. Geppetto przeżył dzięki poświęceniu Pinokia, lecz drewniany chłopiec zginął. Mężczyzna bardzo się tym załamał. Poprosił o pomoc Błękitną Wróżkę, która ożywiła jego syna i przemieniła go w prawdziwego chłopca. Podkreśliła również, że ​​Pinokio pozostanie w tej postaci, dopóki będzie odważny, prawdomówny i bezinteresowny.[1]

Kiedy Śnieżka i Książę dowiedzieli się od Rumpelsztyka o proroctwie dotyczącym ich nienarodzonej córki i klątwy Złej Królowej, królewna wypowiedziała swoje życzenie, aby Emmę spotkało szczęśliwe zakończenie. Zostało ono spełnione przez Błękitną Wróżkę, a w jego wyniku całe królestwo zaczęło śpiewać. Następnego ranka Geppetto pracował w swoim warsztacie razem z Pinokiem, pracując nad nową zabawką. Mężczyzna śpiewał o swoim synu i o tym, jak bardzo jest z niego dumny. Następnego dnia wszyscy zapomnieli, że kiedykolwiek śpiewali, gdyż w ten sposób Błękitna Wróżka zamierzała chronić ich pieśń ze wzgląd na Emmę.[4]

Niedługo potem Błękitna Wróżka ponownie odwiedziła Geppetta. Poprosiła go, aby wystrugał z magicznego drzewa szafę, która zdoła ochronić dwie osoby przez zbliżającą się klątwą Złej Królowej. Z portalu miała skorzystać Śnieżka, której nienarodzona jeszcze córka - według proroctwa - złamie klątwę w wieku dwudziestu ośmiu lat. Jednak gdy Geppetto dowiedział się o przekleństwie, zażądał, aby jego syn był jednym z ocalałych. Jiminy próbował odwieść go od tej decyzji, ale bezskutecznie. Błękitna Wróżka niechętnie zgodziła się na jego prośbę, a mężczyzna rozpoczął pracę nad szafą. Na posiedzeniu rady wojennej wróżka okłamała zebranych, że magiczny mebel zdoła ochronić tylko jedną osobę. Zapadła decyzja, aby z portalu skorzystała ciężarna Śnieżka, ale w dniu uderzenia klątwy kobieta zaczęła rodzić. Błękitna Wróżka prosiła Geppetta, aby powiedział Śnieżce prawdę i pozwolił matce i córce przejść przez portal. Mężczyzna zbagatelizował jej prośbę i wysłał przez szafę Pinokia. Wcześniej jednak kazał mu czuwać na córką Śnieżki i prowadzić ją, aby zdjęła klątwę, kiedy nadejdzie odpowiedni czas.[1][5]

Po tym, jak Geppetto poinformował Śnieżkę, że szafa jest gotowa, Książę bezpiecznie doprowadził do niej swoją nowo narodzoną córkę Emmę i wysłał ją przez portal do obcej krainy, aby uniknęła klątwy i mogła ich ocalić. Krótko po tym ciemna mgła pochłonęła Geppetta i innych mieszkańców Zaczarowanego Lasu.[5]

Podczas pierwszej klątwy Edytuj

Po rzuceniu klątwy Geppetto został przeniesiony do Storybrooke. Tak jak innym mieszkańcom wyczyszczono mu pamięć i został lokalną złotą rączką o imieniu Marco. Czas w mieście stanął w miejscu i przez następne dwadzieścia osiem lat mężczyzna codziennie naprawiał znak wiszący nad wejściem do sklepu z zabawkami i artykułami biurowymi, podczas gdy pan Gold przechodził pod jego drabiną. Pierwszego dnia klątwy do baru zawitał Owen Flynn ze swoim ojcem Kurtem. Regina spytała się Marco, czy ten chłopiec to jego syn, ale sam odparł, że nie miał takiego szczęścia.[6]

Pewnego dnia, dziesięć lat po uderzeniu klątwy, Marco po raz kolejny stał na drabinie, próbując naprawić znak. Kiedy idąca po drugiej stornie ulicy Mary Margaret przywitała go, mężczyzna odwrócił się w jej stronę, przypadkowo upuszczając narzędzie, które trzymał w ręce. Obwinił za to kobietę, co spowodowało, że panna Blanchard przeprosiła go i poszła dalej. Później Marco dołączył do kilku pozostałych mieszkańców w poszukiwaniu lunatykującego Johna Doe. Podczas pobytu w lesie grupa natknęła się na Reginę. Widząc burmistrzyni stojącą w pobliżu przycisku detonującego kopalnie miejskie, mężczyzna natychmiast zabrał go jej, mówiąc kobiecie, by go nie dotykała. Regina, zaskoczona pojawieniem się mieszkańców, nagle uświadomiła sobie, że Mary Margaret, z którą przed chwilą rozmawiała, zniknęła. Popchnęła Marco, torując sobie drogę i próbując odnaleźć kobietę. Jakiś czas później Marco i inni znaleźli Mary Margaret z nieprzytomnym Johnem Doe.[7]

Osiemnaście lat później do miasta przyjechała Emma, która rozbiła się samochodem o znak wjazdu do miasta. Trafiła do aresztu za rzekome prowadzenie po alkoholu. Tam spotkał ją Marco i pogratulował jej, że Henry ją odnalazł. Leroy wtrącił, że na co komu dzieci, ale Marco nie zgodził się z nim. Wspomniał, że wraz z żoną bezskutecznie starali się o potomstwo.[5]

1x05 Hug

Marco przytula Archie'ego.

Gdy Archie Hopper i Henry zostali uwięzieni w zapadającej się kopalni, Marco pomagał w akcji ratunkowej. Gdy Archie znalazł się na powierzchni, mężczyzna przywitał go serdecznie. Potem nieco odeszli. Emma widziała, jak są zadowoleni i ze sobą rozmawiają. Była ciekawa, czy Marco to ojciec Archie'ego, ale Henry wyjawił, że tylko starzy znajomi. Potem wszyscy usłyszeli odgłosy świerszczy.[2]

Gdy próba Augusta oszukania pana Golda nie powiodła się, mężczyzna udał się do jego lombardu. Tam spotkał Marco, którego lombardzista poprosił o pomoc w naprawie starego zegara. Wstrząśnięty August patrzył w milczeniu, jak jego ojciec - zupełnie nieświadomy tego, kim jest - wychodził z budynku wraz z zegarem. Kiedy jego próba przekonania Emmy, aby uwierzyła w magię i zaakceptowała siebie jako Wybawicielkę zawiodła, August zdał sobie sprawę, że jego przemiana w drewno jest nieunikniona. Swoje ostatnie dni postanowił spędzić z ojcem. Marco naprawiał zegar w swoim warsztacie, kiedy August przechodził obok niego i powiedział mu, jak go naprawić. Mężczyzna zapragnął również zostać jego pomocnikiem. Marco stwierdził, że będzie w stanie mu zapłacić, ale Augustowi to nie przeszkadzało.[1]

Po pierwszej klątwie Edytuj

2x02 Marco hat

Marco odnajduje kapelusik syna.

Po zdjęciu klątwy przez Emmę i sprowadzeniu do miasteczka magii Marco - tak jak inni - odzyskał wspomnienia. Rozpoczął poszukiwania swojego syna i w tym celu rozwiesił plakaty z jego wizerunkiem. Od krasnoludków usłyszał, że wraz ze sprowadzeniem magii zostali uwięzieni w miasteczku. Jeśli przekroczyliby granicę miasta, straciliby wspomnienia z Zaczarowanego Lasu. Później widział, jak Regina odzyskała swe magiczne moce i zabrała Henry'ego z ratusza. Marco, podobnie jak wielu innych mieszkańców, chciał wyjechać z miasta, ale David przemówił im do rozsądku, przez co zawrócili. Potem Henry powiedział mu, gdzie leży jego zdrewniały syn. Marco pojawił się w pokoju Augusta, lecz był on już pusty. Znalazł tylko jego chłopięcy kapelusik, w którym posłał go dwadzieścia osiem lat temu do tego świata.[8]

Znacznie później Marco pożegnał swojego przyjaciela Archie'ego, ponieważ każdy z mieszkańców sądził, że mężczyzna nie żyje. Wygłosił osobiste przemówienie, a na stypie w domu Mary Margaret zaciekawiła go dyskusja o powrocie do Zaczarowanego Lasu. Później sam podarował Henry'emu, załamanemu śmiercią swego dawnego terapeuty, psa zmarłego o imieniu Pongo.[9]

2x18 Slap

Marco spoliczkowany przez Mary Margaret.

Mary Margaret znalazła zdrewniałego Augusta w środku lasu. Pobiegła z tą nowiną do Marco i razem udali się do matki przełożonej. Ta wiedziała o sytuacji Augusta, gdyż zgłosił się do niej, by przywróciła mu ludzką formę. Nie mogła tego zrobić, gdyż nie był już bezinteresowny, odważny i prawdomówny, dlatego jego zmiana zależała tylko od niego. W drodze do przyczepy syna Marco stwierdził, że to przez niego August cierpi. Wyznał Mary Margaret prawdę o swoim dawnym układzie z Błękitną Wróżką. Mary Margaret nagle zrozumiała, że przez te wszystkie lata mogła wychowywać córkę, dlatego z wściekłości spoliczkowała mężczyznę. Po chwili opamiętała się jednak i wybaczyła mu. Marco jednak nie przyjął jej wybaczenia - zdał sobie sprawę, że obarczył syna potwornym ciężarem i nazwał to "miłością". Po dotarciu na miejsce odkryli, że August zniknął. W trakcie poszukiwań Emma odebrała od niego telefon z biura szeryfa. Gdy wszyscy znaleźli się przed wejściem do budynku, August wybiegł w konwulsjach, ostrzegł wszystkich przed "nią", po czym zmarł. Henry zauważył jednak, że czyn Augusta był bezinteresowny, odważny i prawdomówny. Dlatego matka przełożona zmieniła dorosłego, zdrewniałego Augusta w ponownie żywego, 7-letniego chłopca sprzed klątwy. Marco zabrał swego syna do domu.[10]

Marco zachował motor syna i wszystkie jego rzeczy na wypadek, gdyby przypomniał sobie swoją starszą wersję.[11]

Gdy Piotruś Pan dostał się do Storybrooke w ciele Henry'ego, postanowił uczynić z miasta nową Nibylandię, rzucając Mroczną Klątwę. Reginie udało się anulować własną klątwę, zatrzymując przekleństwo Piotrusia. Jednakże ceną tego postępowania było zniszczenie Storybrooke i powrót wszystkich jego mieszkańców do Zaczarowanego Lasu. Wszyscy, oprócz Emmy i Henry'ego, którzy opuścili miasto na prośbę pani burmistrz, zostali pochłonięci przez fioletową mgłę i wrócili do swojej krainy.[12]

Podczas drugiej klątwy Edytuj

Nowa klątwa została rzucona przez Śnieżkę i spowodowała, że mieszkańcy Zaczarowanego Lasu wrócili do Storybrooke. Jednak w wyniku ingerencji Złej Czarownicy z Zachodu stracili oni wspomnienia z ostatniego roku, a ostatnim wspomnieniem każdego z nich był dzień, w którym Regina powstrzymała klątwę Piotrusia Pana.[13][14]

Później, całując Henry'ego pocałunkiem prawdziwej miłości, Regina zdjęła drugą klątwę. Tak jak wszyscy inni, Marco odzyskał utracone wspomnienia z ostatniego roku w Zaczarowanym Lesie.[14]

Po drugiej klątwie Edytuj

Marco brał udział w przyjęciu mającym miejsce w jadłodajni, wydanym z okazji narodzin syna Davida i Mary Margaret. Podczas niego mieszkańcy zauważyli strumień światła aktywowany przez zaklęcie podróży w czasie Zeleny.[3]

Regina i Henry zaprosili młodego Pinokia do biura burmistrz, by powiedział im, czy cokolwiek wie o autorze baśni Henry'ego. Ten, mimo przyjaznych zachęt ze strony Emmy i wściekłej Reginy, która skrzyczała chłopca, nie mógł im pomóc, gdyż nic nie pamiętał. Marco upomniał panią burmistrz, że skoro odebrała innym szczęśliwe zakończenia, to może sama na nie nie zasługuje. Ona przypomniała mu jego kłamstwo w sprawie magicznej szafy, ale sam podkreślił, że gdyby nie jej klątwa, nie byłby zmuszony do ratowania chłopca. Kazał jej się trzymać z daleka od Pinokia. Później Regina opamiętała się i przyszła do Marco. Wyjaśniła mu to, że w swej drodze do szczęścia jest bezsilna i co chwilę trafia na ślepe zaułki i nie osiągnie go, jeśli znowu będzie "Złą Królową". Przeprosiła go, lecz gdy miała odejść, Marco wręczył jej plecak z motoru Augusta, bo być może coś stamtąd pomoże jej osiągnąć to, czego chce. Wieczorem Henry znalazł wyrwaną kartkę z książki z wizerunkiem drzwi i notatką "Autor?".[11]

4x15 Marco Pinocchio

Marco i Pinokio tworzą drewnianego konia na biegunach.

Pewnej nocy Regina przyszła do Marco i Pinokia, gdy chłopczyk skończył konia na biegunach z drewna. Wtedy uśpiła obydwu zaklęciem snu i porwała Pinokia z domu stolarza. Cruella, Czarownica i Ursula kazały jej uprowadzić chłopca, aby wyciągnąć od niego informacje na temat Autora. Pracując pod przykrywką w celu szpiegowania Królowych Ciemności, Regina obiecała Emmie, że nie pozwoli, aby Pinokiowi stała się krzywda.[15]

Po trzeciej klątwie Edytuj

Kiedy Marco spał w domu, August pracował w szopie nad swoją historią, używając maszyny do pisania i starając się nie obudzić ojca.[16]

Marco, razem z kilkoma innymi obywatelami miasta, stawił się na spotkaniu z Reginą, która ujawniła, że w czasie trwania klątwy Śnieżka i David poświęcili dla nich swoje szczęście, dobrowolnie rezygnując ze zjednoczenia z Emmą, by ta mogła ocalić ich wszystkich. Poprosiła ich, by teraz odwdzięczyli się parze, pomagając w zdjęciu łączącej ich klątwy snu. Biorąc do ręki puchar napełniony esencją z przekleństwa rzuconego na małżonków przez Złą Królową, burmistrzyni poprosiła zebranych, by napili się z niego, mając nadzieję, że klątwa rozdzieli się pomiędzy nich i osłabi na tyle, aby wybudzić Śnieżkę i Davida, nie szkodząc im samym. Marco dobrowolnie napił się z niego, po czym przekazał kubek Babci. Plan kobiety powiódł się, a wkrótce po wybudzeniu kochanków obudzili się również pozostali mieszkańcy miasta, którzy zasnęli po spożyciu mikstury.[7]

Przed uderzeniem Mrocznej Klątwy Czarnej Wróżki, Marco uczestniczył w weselu Emmy i Haka, a po tym, jak małżonkowie złożyli swoje przysięgi, śpiewał ze wszystkimi, w tym z Archiem, o szczęśliwym początku. Ich radość przerwał zegar na wieży miejskiej, który po wybiciu godziny osiemnastej uwolnił klątwę Czarnej Wróżki, której dym pochłonął wszystkich mieszkańców.[4]

Rodzina Edytuj

Donna
 
 
 
Stephen
 
 
 
 
 
 
Geppetto
 
 
Pinokio/August Booth


Przypisy:

  • Stałe linie oznaczają więzy krwi w relacji rodzic-dziecko
  • Linie przerywane oznaczają małżeństwa, zaręczyny oraz adopcje
  • † oznacza, że postać nie żyje
  • Pinokio jest przybranym synem Geppetta

Występy Edytuj

Dawno, dawno temu

Sezon 1

Sezon 2

Sezon 3

Sezon 4

Sezon 5

Sezon 6

Ciekawostki Edytuj

Przypisy Edytuj

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Ian Goldberg, Andrew Chambliss (scenariusz) & Gwyneth Horder-Payton (reżyseria). (29 kwietnia 2012). "Nieznajomy". Dawno, dawno temu. Sezon 1. Odcinek 20.
  2. 2,0 2,1 Jane Espenson (scenariusz) & Paul Edwards (reżyseria). (27 listopada 2011). "Głos sumienia". Dawno, dawno temu. Sezon 1. Odcinek 5.
  3. 3,0 3,1 David H. Goodman, Robert Hull (scenariusz) & Ron Underwood (reżyseria). (11 maja 2014). "Śnieżne zaspy". Dawno, dawno temu. Sezon 3. Odcinek 21.
  4. 4,0 4,1 David H. Goodman, Andrew Chambliss (scenariusz) & Ron Underwood (reżyseria). (7 maja 2017). "Pieśń w twoim sercu". Dawno, dawno temu. Sezon 6. Odcinek 20.
  5. 5,0 5,1 5,2 Edward Kitsis, Adam Horowitz (scenariusz) & Mark Mylod (reżyseria). (23 października 2011). "Pilot". Dawno, dawno temu. Sezon 1. Odcinek 1.
  6. Ian Goldberg, Andrew Chambliss (scenariusz) & Dave Barrett (reżyseria). (17 marca 2013). "Witajcie w Storybrooke". Dawno, dawno temu. Sezon 2. Odcinek 17.
  7. 7,0 7,1 Andrew Chambliss, Leah Fong (scenariusz) & Sharat Raju (reżyseria). (16 kwietnia 2017). "Przebudzenie". Dawno, dawno temu. Sezon 6. Odcinek 17.
  8. Jane Espenson (scenariusz) & Dean White (reżyseria). (7 października 2012). "Łączą nas dwa światy". Dawno, dawno temu. Sezon 2. Odcinek 2.
  9. Andrew Chambliss, Ian Goldberg (scenariusz) & David Solomon (reżyseria). (13 stycznia 2013). "Obcy". Dawno, dawno temu. Sezon 2. Odcinek 11.
  10. Robert Hull, Kalinda Vazquez (scenariusz) & Ralph Hemecker (reżyseria). (24 marca 2013). "Odważny, prawdomówny i bezinteresowny". Dawno, dawno temu. Sezon 2. Odcinek 18.
  11. 11,0 11,1 Andrew Chambliss, Kalinda Vazquez (scenariusz) & Adam Horowitz (reżyseria). (8 marca 2015). "Bez wybaczenia". Dawno, dawno temu. Sezon 4. Odcinek 14.
  12. Edward Kitsis, Adam Horowitz (scenariusz) & Ralph Hemecker (reżyseria). (15 grudnia 2013). "Powrót do domu". Dawno, dawno temu. Sezon 3. Odcinek 11.
  13. Jane Espenson (scenariusz) & Guy Ferland (reżyseria). (16 marca 2014). "Polowanie na czarownice". Dawno, dawno temu. Sezon 3. Odcinek 13.
  14. 14,0 14,1 Edward Kitsis, Adam Horowitz (scenariusz) & Ralph Hemecker (reżyseria). (27 kwietnia 2014). "Osobliwa rzecz". Dawno, dawno temu. Sezon 3. Odcinek 19.
  15. David H. Goodman, Jerome Schwartz (scenariusz) & Ralph Hemecker (reżyseria). (15 marca 2015). "Wejście smoka". Dawno, dawno temu. Sezon 4. Odcinek 15.
  16. Edward Kitsis, Adam Horowitz (scenariusz) & Billy Gierhart (reżyseria). (5 marca 2017). "Twardsi niż reszta". Dawno, dawno temu. Sezon 6. Odcinek 11.
  17. Edward Kitsis, Adam Horowitz (scenariusz) & Billy Gierhart (reżyseria). (9 listopada 2014). "Królowa Śniegu". Dawno, dawno temu. Sezon 4. Odcinek 7.
  18. http://michaelis.uol.com.br/moderno-portugues/

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.